Strona Kancelaria Radcy Prawnego Warszawa kancelariakupczynski.pl używa mechanizmu ciasteczek (Cookie). Więcej informacji znajdą Państwo w Polityce Cookies. Zamknij okno
Zasiedzenie nieruchomości – na rzecz kogo sąd może orzec?
data dodania: 2016-04-21

Sąd cywilny rozpoznający sprawę jest związany zakresem żądania strony (art. 321 § 1 k.p.c.). Oznacza to, że sąd nie może orzekać o żądaniu, strony które nie zostało przez nią zgłoszone. Zasada to stosuje się wprost do procesu i odpowiednio do postępowania nieprocesowego (art. 13 § 2 k.p.c.). Z drugie strony do postępowania o zasiedzenie nieruchomości z mocy odesłania z art. 610 § 1 k.p.c. stosuje się art. 677 § 1 zd. 1 k.p.c., zgodnie z który sąd stwierdzi nabycie spadku przez spadkobierców, choćby były nimi inne osoby niż te, które wskazali uczestnicy.
Czy biorąc pod uwagę, że w interesie publicznym jest to aby księgi wieczyste odzwierciedlały rzeczywisty stan prawny można przyjąć, że art. 677 § 1 zd. 1 k.p.c. stosowany odpowiednio w postępowaniu o stwierdzenie zasiedzenia pozwala na to aby sąd z urzędu stwierdził nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie na rzecz osoby, która o to nie wnosiła?
Odpowiedź na tak postawione pytanie brzmi : nie.


Jak udowodnić fakt negatywny?
data dodania: 2016-04-09

Powód powinien, co do zasady, dowieść faktów, z których wywodzi dochodzone przez siei roszczenie (tworzących prawo podmiotowe). Oprócz tego powód dowodzi faktów uzasadniające jego odpowiedź na zarzuty pozwanego. Z kolei pozwany dowodzi faktów uzasadniające jego zarzuty przeciwko roszczeniu powoda, tamujące oraz niweczące twierdzenia i dowody powoda.
Niejednokrotnie każda ze tych stron procesu staje przed koniecznością wykazania faktu negatywnego, czyli tego że dane zdarzenie nie zaistniało. Udowodnienie tego faktu polega na udowodnieniu okoliczności, które będą zaprzeczyły możliwości wystąpienia faktu negatywnego albo okoliczności, z wystąpienia których będzie można wnioskować, że fakt negatywny nie zaistniał.
   


Dokonanie opłaty sądowej przez pocztę.
data dodania: 2016-04-05

Dopóki Poczta Polska S.A. była tzw. operatorem publicznym uznawano, że datą uiszczenia opłaty sądowej przekazem pocztowym jest data nadania przekazu (SN w uchwale z dn. 21.01.2011r. III CZP 115/10).
W obecnym stanie prawnym nie ma pojęcia „pocztowy operator publiczny". Zostało ono zastąpione pojęciem "operator wyznaczony", którym jest jest operator pocztowy obowiązany do świadczenia usług powszechnych. Obecnie (zgodnie z decyzją Prezesa UKE) operatorem wyznaczonym na lata 2016 – 2025 jest Poczta Polska S.A. Do powszechnych usług pocztowych, które operator wyznaczony obowiązany jest wykonywać, nie zaliczono już realizacji przekazów pocztowych. Przyjęcie przez operatora wpłaty gotówkowej w celu przekazania jej na wskazany rachunek bankowy należy zaliczyć do grupy usług finansowych, które mogą być przedmiotem jej działalności gospodarczej Poczty Polskiej S.A.


Jak zaskarżyć oddalenie wniosku o przywrócenie terminu?
data dodania: 2016-04-02

W razie niedokonania w terminie czynności procesowej (czynnością procesową jest również wniesienie środka zaskarżania) strona może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonanie tej czynności (art. 168 § 1 k.p.c.). Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać czynności procesowej, której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu (art. 169 § 3 k.p.c.), czyli wraz w wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia należy ten środek zaskarżenia wnieść.
O przywróceniu terminu orzeka sąd postanowieniem. W myśl kodeksu postępowania cywilnego zażalenie może być skarżone w dwojaki sposób (pomijam to skarżenie postanowień w postępowaniu nieprocesowym) : 1) przez wniesienie zażalenia i 2) w drodze tzw. rozszerzenia zakresu rozpoznania.


Powództwo o ochronę posiadania.
data dodania: 2016-03-22

 Posiadacz, zarówno samoistny jak i zależny, jest chroniony w sposób szczególny. Kodeks cywilny przyznaje mu ochronę w postaci skargi posesoryjnej (powództwa o ochronę posiadania). Szczególność tej ochrony wynika z tego, że przedmiotem ochrony jest ostatnie spokojne posiadanie, a żądający ochrony nie musi mieć prawa do rzeczy. W konsekwencji szczególna jest również kognicja sądu rozpoznającego powództwo o ochronę posiadania. W dalszej części więcej o tych i pozostałych odrębnościach postępowania wywołanego skargą posesoryjną.


1 2 3 8 9 10 11