Strona Kancelaria Radcy Prawnego Warszawa kancelariakupczynski.pl używa mechanizmu ciasteczek (Cookie). Więcej informacji znajdą Państwo w Polityce Cookies. Zamknij okno
Apelacja od wyroku sądu – wymagania.
data dodania: 2016-08-07

Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji jest uprawniona do wniesienia apelacji (od wyroku w procesie i postanowienia w postępowaniu nieprocesowym). Skutkiem wniesienia apelacji jest poddanie po raz drugi pod osąd tej samej sprawy – tym razem sądowi drugiej instancji. Apelacja oprócz wymagań zwykłego pisma procesowego musi spełniać wymagania szczególne właściwe apelacji.

Szczególne wymagania dla apelacji jako pisma procesowego określa art. 368 § 1 i § 2 k.p.c. Przepis ten wymienia następujące wymogi formalne apelacji:

(i) oznaczenie wyroku, od którego wnosi się apelację. Oznaczenie zaskarżonego wyroku powinno polegać co najmniej na wskazaniu sądu, który ten wyrok wydał, daty wydania wyroku i jego sygnatury;

(ii) wskazanie czy wyrok zaskarżamy w całości czy w części, a jeżeli wyrok zaskarżamy w części to należy wskazać w jakiej części. Jeżeli w postępowaniu został wydany nakaz zapłaty (w postępowaniu upominawczym, nakazowym) lub wyrok zaoczny określenie w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia powinno uwzględniać to czy nakaz zapłaty bądź wyrok zaoczny został zaskarżony w całości, czy w części;

(iii) sformułowanie zarzutów. Zarzutem jest to co w naszej ocenie jest nieprawidłowością popełnioną przez sąd przy rozpoznawaniu naszej sprawy. Zarzut apelacyjny powinien być sformułowany na tyle szczegółowo aby sąd przeprowadził postępowanie, zbadał zarzucane naruszenie w oczekiwanym przez nas kierunku. Prawidłowe sformułowanie zarzutu powinno polegać na określeniu uchybienia i uzasadnieniu dlaczego takie a nie inne działanie sądu jest uchybieniem. Ogólnikowe sformułowanie zarzutu apelacji może skutkować tym, że zostaniemy wezwani do uzupełnienia apelacji. Jednak brak zarzutów apelacyjnych nie powinien prowadzić do odrzucenia apelacji, ponieważ dla rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji wystarczające jest wyrażenie przekonania skarżącego, że nie zgadza on się z rozstrzygnięciem i żąda kontroli zaskarżonego orzeczenia. Nie jest wymagane aby w zarzucie podawać konkretny przepis prawa, który naszym zdaniem został przez sąd pierwszej instancji naruszony. Kodeks postępowania cywilnego nie zakazuje uzupełniania zarzutów i ich zmiany w toku postępowania apelacyjnego. Istotne jest aby zarzuty mieściły się w granicach zaskarżenia;

(iv) uzasadnienie zarzutów. Uzasadnienie zarzutu sprowadza się do przekonania sądy II instancji, że nasze twierdzenie o wadliwości wyroku jest uzasadnione;

(v) powołanie w razie potrzeby nowych faktów i dowodów, z tym że jeżeli je powołujemy to powinniśmy jednocześnie wykazać, że ich powołanie wcześniej nie było możliwe lub że potrzeba ich powołanie zaistniała dopiero w apelacji. Bez wykazania, że powołanie nowych faktów i dowodów nie było możliwe wcześniej lub bez wykazania, że potrzeba ich powołania powstała dopiero w apelacji powołanie nowych faktów i dowodów będzie bezskuteczne;

(vi) wniosek o zmianę lub uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia.

(vii) określenie wartości przedmiotu zaskarżenia jeżeli apelacja jest wnoszona w sprawach o prawa majątkowe. Wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być podana dowolnie, tak aby uzyskać prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, bo jest ona ściśle związana z zakresem zaskarżenia. W niektórych orzeczeniach wskazuje się, że wskazana wartości przedmiotu zaskarżenia nie polega jedynie na podaniu wartości liczbowej, ale należy podać sposób jej obliczenia. Niewskazanie w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia może uzasadniać wezwanie strony do uzupełnienia tego braku pod rygorem odrzucenia apelacji.